aya&ume

.

.

.

มันคือการ Face-up น้อง Blythe ครั้งแรกของเราค่ะ

เล่านิดนะคะ ว่าน้องคนนี้มายังไง

แต่ว่าเส้นใหญ่ค่ะ

เพราะมาทาง "แม่" ดิฉันเอง

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา แม่มาที่บ้านพร้อมถุงขาวๆ ใบนึง แล้วบอกว่า "นี่ แต่งหน้าตุ๊กตาให้หน่อยสิ คนเค้าฝากมา" พร้อมกับควักน้องหัวยุ่งๆ ออกมา 1 นาง เราก็ทะแม่งๆ ว่า เหย ไบลท์ปลอมป่ะวะ แต่ไม่ใช่ค่ะ ที่โผล่ออกมาจากถุงเป็นน้องไบลท์ผิวแทนนางนึง ผมยุ่งเล็กน้อยเพราะกลิ้งมาในถุง ที่ปากกับอายแชโดว์นิดๆ ที่ขามีรอยสีตกเล็กๆ 2 จุด แล้วแม่ก็บอกว่า "ทำให้หน่อย ของลูกสาวคุณ..." หา ใครนะ "คุณ...น่ะ ที่เป็นเจ้านายของพี่...ที่เขียนแบบบ้านให้เราไง" แล้วคุณเจ้านายเกี่ยวอะไรกะหนูคะแม่ พี่...เค้าเขียน คุณเจ้านายไม่ได้เขียนค่ะ "น่า ทำให้หน่อย ดูสิ น่าเกลียดเชียว พ่อแม่เค้าก็ว่าตุ๊กตาอะไรไม่มีคิ้ว" ไม่มีคิ้วก็เป็นสเน่ห์อย่างนึงจ้ะแม่ "ทำไปเหอะๆ เค้าให้คิดเงินด้วย" .....อ่า รับทราบเจ้าค่ะ

เห็นมั้ยคะ เส้นใหญ่ขนาดไหน ใครอยากแทรกคิวติดต่อได้ที่กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ฝ่ายพัสดุนะคะ คุณนายเค้านั่งใหญ่อยู่ห้องในสุดค่ะ

(เพราะแม่เค้าชอบคุยไปทั่วค่ะ ว่าลูกสาวทำอะไรยังไง คนฟังก็รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง ตั้งแต่เรื่องวาดการ์ตูนยันเล่นตุ๊กตาเลยนี่ล่ะจ้า)

ดังนั้นขออภัยน้องที่ตามคิวนะคะ ไ่ม่ได้ตั้งใจลัดคิวจริงๆ จ้า นู๋โดนบังคับ

จริงๆ ก็อยากลองทำหน้าไบลท์มานานแล้วค่ะ (คืออยากรู้ว่ามันยากลำบากขนาดไหนราคาถึง...ขนาดนี้) ก็ลองแงะหัววันนั้นเลย รู้สึกจะโชคดีที่รุ่นนี้เป็นรุ่นที่แงะง่าย 3 น๊อตไรนี่ล่ะค่ะ แต่ตอนบีบหัวออกนี่ลำบากหน่อย กลัวง่ะ แล้วก็ขัดหน้า ขัดปาก ขัดคาง ขัดจมูก เตรียมทำหน้าใหม่ได้เลยค่ะ

สาวผิวแทนนี่เลือกสีไม่ถูกเลยทีเดียวเชียว

ตอนแรกชั่งใจระหว่างมีคิ้วกับไม่มีคิ้วค่ะ ไม่ได้คุยกะน้องเจ้าของ แต่ก็ตัดสินใจเอาไม่มีคิ้วไปน่าจะดีกว่า

เหมือนจะเป็นสาวเซะซี่ *o*

ทำตาหลับด้วย เอะๆ ไม่รู้จะเพนท์ลายอะไรเลยไม่ทำดีกว่า เดี๋ยวเละ

เมื่อวันเสาร์พาน้องไปเลือกสีตาเปลี่ยน 2 อัน แล้วก็พูลริงน่ารักๆ
จับไบลท์มากๆ แล้วพาลจะหลงเอาค่ะ จริงๆ แล้วเคยหลงรักเวโรนิก้าด้วย
แต่สู้ราคาไม่ไหวค่ะ เลยไม่ได้รับมาซักที...

เหมือนแม่จะบอกว่าน้องเจ้าของจะอายุแถวๆ 20 นะคะ ไม่รู้เล่นเป็นยังไงบ้าง
แต่ตอนมาไม่มีกระเป๋ามาเลย แล้วจะกลับบ้านยังไงเนี่ย

(อยู่เล่นกะป้าซักอาทิตย์ สองอาทิตย์ละกันลูก ยังรักษารอยสีตกอยู่ อิ๊ๆ)

แล้วเราก็จิ๊กของคนอื่นไว้เล่นค่ะ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ขอบอกว่าต่อสู้กับอากาศชื้นนี่มันทรมานมากค่ะ พ่นรองพื้นขั้นแรกก็เป็นฝ้าซะแล้ว ยิ่งผิวเข้มยิ่งเห็นง่าย ต้องมาลบใหม่พ่นใหม่อีก คราวนี้ลองเอาไดร์เป่าหัวให้อุ่นๆ ค่ะ ค่อยยังชั่ว...รอด รีบเอามาบรัชๆ แล้วรีบไปพ่น รอดค่ะ ถึงเวลาทากลอส ทาแล้ววางไว้ซักพัก หญิงแม่เปิดแอร์ค่ะ แต่ตอนนั้นไม่เอะใจอะไรเพราะมันก็รอดมาถึงขั้นทากลอสแล้ว แต่..............ตรงปากมันขึ้นฝ้าทั้งที่มีกลอสทับอยู่ค่าาาาาา จบกันค่ะ เกือบเสียสติ เลยพยายามปาดปากออก แล้วไปพ่นใหม่ คราวนี้ย้ายมาพ่นในห้องค่ะเพราะมืดแล้ว (แต่อยากทำ)

พ่นในกล่องค่ะ ตามวิธีป้ามาธาร์ พ่นปุ๊บปิดปั๊บ พอไปได้ค่ะ แต่ก็เสี่ยงอยู่ ต้องขนอุปกรณ์เข้ามาเลยทีเดียว เพราะห้องข้างนอกอากาศเย็น ทำไม่ได้ค่ะ (เปิดปิดประตูทีต้องรีบ กลัวความเย็นเข้า)

เด็กๆ มาให้กำลังใจ (หรือมาป่วนก็ไม่รู้)

อาจจะต้องพ่นในห้องอีกซักพักถ้าอากาศยังห่วยอยู่แบบนี้

(ชอบนะฝนตก จะได้ไม่ต้องเสียเวลารดนํ้าต้นไม้ 1 ชม. แต่....ซิกๆ)

.

.

.

ไว้คราวหน้าอาจจะอัพเดทความเปลี่ยนแปลงของเด็กๆ ในบ้านค่ะ (ถ้ามีเวลาถ่ายนะคะ )

ขอบคุณทุกความคิดเห็นในเอนทรี่ที่แล้วด้วยค่ะ ♥♥♥